apr 232012
 

Er wordt vaak verondersteld dat je met succes serious games en ‘game-based learning’ voor leerdoelen kunt inzetten. En inderdaad: op basis van een uitvoerige literatuurstudie kun je gevoeglijk aannemen dat ‘spelend leren’ effectief is. Natuurlijk niet zonder meer. Dat spreekt vanzelf.

Continue reading »

feb 282012
 

Kinderen niet beweeglijker dankzij Wii-games. Aldus De Volkskrant van vanochtend. De krant baseert zich op onderzoek waaruit zou blijken dat kinderen die de Wii gebruiken om te gamen, niet meer gaan bewegen dan kinderen die ‘zittend’ gamen. Ik heb mijn twijfels.
Continue reading »

okt 252011
 

Op vrijdag 4 november  2011 vindt alweer de derde OpenU online masterclass plaats. Met dit keer als thema: "hoe gebruik ik serious games in het onderwijs"? Prof. dr. Wim Westera, programmaleider Learning Media  bij CELSTEC, wordt hierover aan de tand gevoeld.

Luister naar de aankondiging van de online masterclass in deze podcast:

 

Games voor leren en onderwijzen staan volop in de belangstelling. Want gamen zou goed zijn om eigenschappen te ontwikkelen die ook belangrijk zijn voor het leren. Denk maar aan aandacht, concentratie, doorzettingsvermogen, initiatief, het aangaan van uitdagingen, exploratie, de wil om jezelf te verbeteren, het oplossen van problemen, enzovoorts. 

Welke game?

Deze masterclass kiest een praktische insteek met als kernvraag: "Wat kan ik nou het beste doen als ik met serious gaming wil beginnen?"
Het aanbod van games is overweldigend groot en de kwaliteit soms nog beperkt. Het vinden van een geschikte game is daardoor niet eenvoudig is. De eerste vraag waar een docent tegenaan loopt is dan ook: kom ik aan een geschikte game? Waar moet ik op letten? En hoe voorkom ik dat leerlingen hun tijd zitten te verknoeien? 

Wim Westera bespreekt vijf verschillende methoden om aan een geschikte game te komen. Ook zal hij aan de hand van enkele voorbeelden laten zien op welke wijze  gamen en leren met elkaar vervlochten kunnen zijn (of juist niet). 

Wie?

Prof. Dr. Wim Westera is leider van het "Learning Media" onderzoeksprogramma bij het Centre for Learning Sciences & Technologies (CELSTEC) van de Open Universiteit. Zijn werk richt zich op het gebruik van nieuwe mediatechnologieën voor leren en onderwijzen, in het bijzonder op Serious Gaming.

Hoe?

Je kunt de masterclass online volgen via uw PC. Bovendien kun je actief deelnemen door het voorleggen van vragen aan de expert via de chat. Na afloop van de masterclass is er de mogelijkheid om verder te discussiëren in het forum.

Inschrijven

Om deel te nemen aan de masterclass schrijft u zich in in de website van de masterclass

Achtergrondinformatie

Zie de website van de masterclass.

OpenU

De masterclass maakt onderdeel uit van de reeks online masterclasses over onderwijs- en leerwetenschappen die de Open Universiteit organiseert en aanbiedt via OpenU. Deze eerste masterclasses zijn proefuitzendingen. De masterclasses vinden een keer per drie weken plaats op donderdag- of vrijdagmiddag. Deelname aan de proefuitzendingen van de masterclasses is gratis.

sep 122011
 

Kids don’t play games for fun, but to tune their thinking verzet zich tegen klassieke vormen van e-learning, waarbij leeractiviteiten die we normaliter offline uitvoeren nu online uitgevoerd worden.

De auteur pleit daarentegen door game-based learning. Niet door bijvoorbeeld te werken met badges als beloning, maar door elementen als 'sensatie', 'fantasie', 'verhalen', 'uitdaging', 'ontdekking', en 'expressie' bij leren toe te passen.

Volgens de auteur zou je jongeren bij e-learning in staat moeten stellen ideeën, vaardigheden en kennis af te stemmen met andere lerenden.

Each time a kids does something new, the other kids learn from it dynamically, and the model of what is ‘good’ or ‘socially on par’ changes.

Als docent heb je daarbij een faciliterende rol, maar intervenieer je niet inhoudelijk.

What our kids are learning is that learning itself is dynamic and has a velocity that is best regulated socially by the members of the set.

Een interessante opvatting, waarvan ik me afvraag of deze in elke leersituatie stand houdt. Ik kan me voorstellen dat je op deze manier ondernemersvaardigheden ontwikkeld of conflicten kunt leren hanteren. Maar leer je zo ook een brandstoffilter vervangen, een infuus aanleggen of een wetenschappelijke tekst analyseren?

De genoemde game-elementen zijn m.i. in verband met het motiverende karakter wel het overdenken en -waar mogelijk- het toepassen waard.

Serious games en leren (#in #eadl11)

 Games  Reageren uitgeschakeld
mei 262011
 

Michael Derntl van de universiteit van Aken liet tijdens EADL-congres zien dat games de nodige potentie hebben voor leren. Mensen gebruiken games vooral voor het plezier. Games in leersituaties kunnen dan ook motiverend werken. Spelers gebruiken games overigens amper om te leren (maar 1% geeft dat als reden aan).

Games kunnen zorgen voor plezier, lerenden raken betrokken bij het onderwerp, ze hebben regels en dus structuur, ze zijn adaptief, ze doen een beroep op creatieve vermogens, er is sprake van interactie, je krijgt beloningen en er is sprake van uitdagingen.

In zijn bijdrage ging hij uitvoerig in op wat serious games zijn, en waarvoor je ze kunt inzetten. Bijvoorbeeld 'typing of the death', waarmee je zombies kunt verslaan en tegelijkertijd je typvaardigheden kunt verbeteren.

Je hebt echt een ontwerpstrategie nodig om games binnen je onderwijs in te zetten. Daarbij moet je kijken naar de context, de kenmerken van je doelgroep (is gaming iets voor hen?), didactische overwegingen (inbedding binnen je curriculum en binnen je didactiek) en naar de mode of representation (moet een game wel zo gelikt er uit zien?).

Derntl is ook ingegaan op een artikel van Robert Hays (2005) over succesfactoren van serious games (pdf), en op een Europees project over games waarbij hij betrokken is.

Zijn bijdrage was erg basic van aard, maar voor de meeste aanwezigen waarschijnlijk behoorlijk nieuw. Helaas verwees hij ook regelmatig naar de discussie over de digital natives. Op deze blog heb ik echter al eerder en uitvoeriger over serious games geschreven.

feb 152011
 

In het artikel What Makes a Good Learning Game? waarschuwt auteur Simon Egenfeldt-Nielsen ervoor bij het ontwerpen van educatieve games niet eenzijdig te focussen op het toekennen van punten, het behalen van hogere niveaus of duidelijke doelen. De fundamentele structuur van een educatieve game is volgens hem essentieel voor het succes ervan.

You may very well create a learning game that is motivating, and uses level and feedback in some ways, but still fail miserable. This often happens because designers are not conscious of how games are fundamentally structured. They forget games are about "what you do" and not "what you see." Instructional designers apply game principles but forget to step back and see whether these principles distort the learning experience.

Het gaat bij een goede game om het uitvoeren van uitdagende acties, die gevolgen hebben en waar je feedback op krijgt. Een goede game is ook gebaseerd op regels.
De auteur gebruikt daarbij de metafoor van 'zelfstandige naamwoorden' ("substantives") en woorden ("verbs"). Een metafoor die ik zelf niet heel helder vind.
Drie elementen staan bij het ontwikkelen van een goede educatieve game volgens Egenfeldt-Nielsen centraal:

  • Integratie
    Leren en spelen zijn geïntegreerd. Bewaak in de game ook het behalen van onderliggende leerdoelen. Je kunt bijvoorbeeld bepaalde historische spellen spelen, zonder je te behoeven bekommeren om de historische context. Dat is niet de bedoeling van een educatieve game.
  • Motivation
    Het spel op zich moet intrinsiek motiveren. De belangrijkste activiteiten binnen de game moeten interessant zijn, en spelers uitdagen.

    Motivation should be in tune with the requirements of good gameplay like good balancing, a well tuned rewards system, varied consequences, and quick user feedback.

    De regelset van een spel moet er toe bijdragen dat lerenden in een 'flow' raken.

  • Focus
    Bij veel educatieve spellen zijn spelers vooral bezig met bijzaken (zoals navigeren of spullen verzamelen) en niet waar het daadwerkelijk om gaat.

 

nov 182010
 

Online Community Encourages Kids' Creativity A free, online building game. is een kort artikel over een -naar het schijnt- gratis applicatie waarmee leerlingen gezamenlijk artefacten zoals een landschap of gebouw kunnen bouwen. Volgens de auteur passen lerenden daardoor geleerde kennis (bijvoorbeeld op het gebied van wiskunde of natuurkunde) toe. Ook bevordert deze game (volgens mij is het eerder een mix tussen een game en een virtuele wereld) de creativiteit en het vermogen om met elkaar samen te werken.

Met behulp van deze applicatie hebben leerlingen bijvoorbeeld de Cubaanse revolutie gesimuleerd, en het menselijk lichaam nagemaakt. Het artikel beschrijft summier maar inzichtelijk de werking van dit programma, waarin uitgegaan wordt van avatars die co-creëren.