Vanuit de hoek van radicale onderwijsvernieuwers en -visionairs wordt vaker gepleit voor ontschoolsing van de maatschappij (Illich, 1972). Verleden week las ik een vergelijkbaar statement van een VWO-leerling. Als je zijn betoog vergelijkt met mijn VWO-onderwijs van meer dan 30 jaar geleden, is weinig veranderd. Maar betekent dit ook dat het onderwijs dood is?
Er wordt dikwijls vanuit een optimistisch perspectief geschreven over de mogelijkheden die adaptieve technologieën in combinatie met het analyseren van grote hoeveelheden data bieden voor meer op maat gesneden onderwijs. Phil McRae heeft daarentegen een uitvoerig kritisch betoog geschreven over de relatie tussen ‘big data’, adaptieve leersystemen en gepersonaliseerd leren.
Fred Martin van de Universiteit of Massachussets Lowell bekritiseerde in zijn presentatie Massive Open Online Courses. Wat mij betreft op een te gemakkelijke manier.
Visualisaties (zoals Infographics) worden vaak gebruikt om een bepaalde boodschap beter te laten beklijven. Volgens de Harvard Business Review-blog wordt het hoog tijd daar eens kritischer naar te kijken.
Donald Clark formuleert zeven redenen die hem doen twijfelen aan de resultaten van Sugata Mitra’s Hole in the Wall-projecten. Als je echter kritisch kijkt naar Clark’s bijdrage, dan kun je juist daar ook de nodige vragen bij stellen.
De laatste weken is erg veel geschreven over massive open online courses. Een aantal bijdragen heb ik gelezen. Wat zijn hieruit de belangrijkste bevindingen?
De opkomst van Massive Open Online Courses is onmiskenbaar de belangrijkste e-learning trend van het afgelopen jaar. Een trend met hype-achtige kenmerken. Hoe komt dat eigenlijk? Hoe komt het dat het traditionele onderwijs onder vuur ligt? En moeten Europese universiteiten in hoog tempo MOOC’s gaan aanbieden?
Seth Godin vraagt zich in onderstaande TEDx Youth Talk video af wat het doel is van het onderwijs. “What is school for?” is volgens hem een cruciale vraag in discussies over onderwijsvernieuwing.
De aanbieders van massive open online courses staan bepaald niet bekend om de kwaliteit van hun onderwijs. Bovendien hebben zij weinig ervaring met online leren. Volgens sir John Daniel is het daarom belangrijk om kritisch te kijken naar de praktijk van de op zich belangrijke opkomst van ‘MOOC’s’.
Het lijkt er op dat de Khan Academy ook de ontwikkeling van Gartner’s hypecycle of emerging technologies doormaakt. Na het aanvankelijke grote enthousiasme, lijkt nu de fase van desillusie bereikt te zijn. Hoe kan dat? En is dat terecht?