De bomaanslag in Boston heeft weer laten zien hoe krachtig en tegelijkertijd risicovol mobiele technologie en sociale media kunnen zijn. Ik denk dat deze gebeurtenis ook van invloed kan zijn op het 'good old'-mediadebat dat jaren geleden rond ICT in het onderwijs is gevoerd, maar nooit echt is beëindigd.
Mobiele technologie en ICT die er voor kan zorgen dat je altijd en overal kunt werken (zonder een x-aantal wachtwoorden) maken naadloze aansluitingen tussen tal van vormen van leren mogelijk. Vandaag heb ik daar concepten, ideeën en projecten van mogen horen en bekijken.
Steeds vaker wordt aangetoond dat multitasken leidt tot slechtere onderwijsprestaties. Recent onderzoek van dr. Reynol Junco laat zien dat vooral het gebruik van Facebook en het versturen van tekstberichten op de langere termijn leidt tot lagere cijfers. Dit betekent echter niet dat mobiele technologie en sociale media daarom uit de les geweerd moeten worden.
Eén van de sterke kanten van mobiele technologie is dat het het verschillende leercontexten met elkaar kan verbinden. Daardoor kan een brug geslagen worden tussen formeel en informeel leren. Dat is één van de opvallende conclusies uit het eindrapport van een Europees project.
Tijdens presentaties heb ik wel eens voorspeld dat we technologie gaan gebruiken om lerenden te volgen. Letterlijk te volgen. Aanwezigheidsregistratiesystemen zullen daar gebruik van gaan maken. Dat dit geen toekomstmuziek is, bewijst Students to be tagged with GPS tracking in NISD pilot program.
Mobiele telefoons zijn mondiaal wijdverspreid. Ook in ontwikkelingslanden. Daarom ziet de UNESCO veel potentie in deze technologie voor leren. Tegelijkertijd erkent men ook dat de brede verspreiding van een technologie alleen, niet voldoende is om deze geschikt te laten zijn voor leren. Veel betrokkenen lijken helaas vooral oog te hebben voor de negatieve aspecten, en niet voor de kansen.
Ik ben voorstander van het op een positieve manier aanspreken van lerenden op gedrag. Bijvoorbeeld als het gaat om het gebruik van mobiele telefoons. Deze apparaten zou je wat mij betreft selectief in het onderwijs moeten inzetten (dus niet continu). Maar ik kan me ook voorstellen dat je ze niet gebruikt, bijvoorbeeld als je de beschikking hebt over laptops of tablets (die zijn voor leren namelijk krachtiger).
Meestal hanteren scholen echter negatieve formuleringen, zoals “Je mag geen mobiele telefoons binnen de school gebruiken” of “Het is verboden om…”. Negatieve formuleringen dragen echter bij aan een negatief klimaat. Door lerenden op een positieve manier te benaderen, help je ook een positief klimaat op school te creëren. Zie Positive Behaviour Support.
Het kan namelijk ook anders. Afgelopen woensdagavond bezocht ik in Heerlen de opera ’Lucia di Lammermoor‘. Bij binnenkomst zag ik de volgende aankondiging:
Dat klinkt toch veel vriendelijker dan: “Het is verboden om tijdens de voorstelling uw telefoon aan te laten staan”.
Communiceer daarom liever: “Vergeet niet na de les je mobiele telefoon aan te zetten”.
Er zijn nog steeds veel scholen die lerenden het gebruik van mobiele en sociale netwerktechnologie ontzeggen. Zij lijken daarmee de aansluiting met hun doelgroep te verliezen. Wellicht neemt daardoor de populariteit van online en blended learning onder jongeren toe. Dat stelt Katrina Schwartz op basis van een recent onderzoeksrapport.
Het open leercentrum is een achterhaald concept dat het onderwijs meer kwaad doet dan goed. Het onderwijs zou er goed aan doen deze centra (inclusief de aparte computerlokalen) zo snel mogelijk te ontmantelen, en op een andere manier in te richten.
Tijdens het symposium over schoolbreed positief leerklimaat van de Academie voor Teaching and Learning van het Koning Willem I College en Onderwijsadviesbureau Dekkers verzorg ik vandaag een workshop over “O, die verleidelijke technologie“. Wat kun je doen om de kansen van ICT te benutten, en welke strategieën kun je hanteren om te voorkomen dat jongeren in de verleiding komen mobiele technologie in de les vooral voor andere zaken te gebruiken dan voor leren?
