Kun je serendipity learning plannen?

Serendipiteit bestaat, maar het is geen ‘ding’. Het gebeurt. Dat stelt Alan Levine in de blog post met de onvertaalbare titel There is no such thing as serendipity. Dat betekent m.i. dat je serendipity learning (‘toevallig leren’) ook niet kunt ‘plannen’ (‘vandaag gaan wij aan serendipity learning doen’). Maar wat dan wel?

Alan Levin reageert in zijn blog post op opvattingen over ‘intentional serendipity‘. Hij stelt o.a.:

But Serendipity is not a thing. You do not create it or cause it or make it.. it happens. (…) It cant be serendipity and intentional, because serendipity is accidental.

Je kunt serendipity learning dus niet plannen, maar je kunt het wel stimuleren. De kans op serendipiteit wordt volgens Levin bijvoorbeeld groter als je je werk open deelt, en als je verbindingen maakt met en reageert op het werk van anderen:

In my mind, serendipity is not intentional, nor is it a thing we can pursue– it is a force generated as a secondary (or many-ary) results of our actions of sharing, helping, contributing. It is when we create a potential opportunity for the unexpected to happen, when we step out of our status quo or usual circles (one example why twitter matters much more than Facebook/Google+ for the greater opportunity to hear from people I do not know).

Serendipiteit ontstaat verder eerder als je creatief bezig bent. Volgens mij ook als je ruimte hebt en neemt om te associëren en te reflecteren. Als je bereid bent om buiten bestaande kaders te treden. Levin heeft het over

reaching outside of our familiar places/sources of information

Maar denk ook eens aan het verkennen van trends op het gebied van andere vakgebieden. Juist daarom zou het voortgezet onderwijs moeten kijken wat het kan leren van het hoger onderwijs, en vice versa (niet om te kopiëren, want de context blijft anders). Denk ook aan expedities, zoals het Consortium voor Innovatie deze organiseert.

Uiteraard kan internettechnologie en mobiele technologie hier ook een belangrijke rol bij spelen. Serendipity learning kan ontstaan door in diverse en divers samengestelde netwerken te participeren, en door de beschikking te hebben over diverse bronnen (door bijvoorbeeld op veel RSS feeds geabonneerd te zijn). Als je leerlingen bijvoorbeeld internettoegang ontzegt, ontzeg je hen ook een belangrijke mogelijkheid om ‘toevallig te leren’.

Dit impliceert volgens mij ook dat het kunnen cureren van informatie belangrijk is voor serendipity learning (snel scannen, filteren, selecteren en verwerken van informatie).

Je kunt verder ook leerlandschappen zodanig inrichten dat zij serendipiteit bevorderen (bijvoorbeeld via kunst en foto’s die associaties oproepen, of via QR-codes die zich in een ruimte bevinden). Tenslotte bevorderen meer open opdrachten, en het stellen van vragen, serendipiteit eerder dan gesloten opdrachten.

Deze blog post is het resultaat van een opmerking die Addy de Zeeuw van het Consortium voor Innovatie afgelopen donderdag maakte, en de blog post There is no such thing as serendipity die ik gisteren via RSS tegen kwam. En daarmee een voorbeeld van serendipity learning.

This content is published under the Attribution 3.0 Unported license.

Tags:
11 reacties op “Kun je serendipity learning plannen?
  1. Herkenbaar: serendipity learning stimuleren. Zie blog @wrubens http://t.co/OWiKwtiX

  2. serendipity learning heb ik eerder vertaald gezien als “ongezocht leren”. En ja, ik heb een aantal keren meegemaakt dat ik achteraf begreep hoeveel ik in een bepaalde situatie waarin een aantal zaken bij elkaar kwamen heb geleerd.
    Hier twee voorbeelden:

    http://www.dutchcowboys.nl/online/23767
    http://www.dutchcowboys.nl/online/23450

    Ik denk dat je serendipity dus niet kunt plannen. Wellicht kun je de kans op het optreden vergroten. Wat je wel kunt doen is het achteraf herkennen en eren.

    Frans

  3. Eén van de problemen van onderwijsvernieuwers is dat ze veel nieuwe dingen introduceren die helemaal niet nieuw zijn. Begin de introductie van een vernieuwingsproject met de vraag ‘kun je serendipity learning plannen?’ en je kunt er vrij zeker van zijn dat de helft van de docenten afhaakt. Waarschijnlijk is dat zelfs het deel van de docenten met de hoogste opleiding.

    Waarom? Omdat serendipity slechts een metafoor is. Het is geen wetenschappelijk onderbouwde theorie maar een soort van kapstok van ideetjes, attitudes en waandenkbeelden. Dat is niet erg. Het menselijk bestaan is complex dus alles wat je kan helpen een gevoel van structuur en betekenis te kunnen geven is mee genomen. Als het je kan inspireren om het goede na te streven is prima. Denk ook aan Sir Ken. Het is onzin maar ’t inspireert mensen, dus WTF.

    Bij docenten, die zo ongeveer weten waar ze mee bezig zijn, moet je misschien niet aankomen met geleuter. ‘Toevallig leren’ kan je niet formaliseren, want dan is het geen ‘toeval’ meer, zou ik denken. Misschien moet je gewoon wat meer met beide voeten op de grond blijven. Waarom zeg je niet ‘ zorg voor een rijke leeromgeving’? Dat is misschien een meer geaccepteerde metafoor voor hetzelfde.

    • wrubens schreef:

      Serendipity learning is niet nieuw. Ik heb er al veel eerder over geschreven. 😉
      Ik zou vernieuwingsprojecten niet introduceren met de vraag of je serendipity learning kunt plannen. Maar mag ik er aub wel over bloggen? Serendipiteit bestaat. Is heel oud. ‘Toevallig leren’ is ook heel oud. Het gebeurt. Maar het is zeker geen wetenschappelijk onderbouwde theorie. Of iets dat je zou moeten ‘implementeren’. Het is geen vernieuwingsproject. Heb ik ook nooit beweert. Dat maak jij ervan. Wel iets dat je zou moeten faciliteren en bevorderen. Het is zeker geen geleuter. Nodig voor serendipity learning is wel een open mind. En die vind ik in jouw reactie helaas niet terug.

  4. Kun je serendipity learning plannen? – http://t.co/BLWiMMII (via #sociablesite) http://t.co/BLWiMMII

  5. Om over na te denken: serendipity learning ofwel toevallig leren. Via @wrubens een blog met doorverwijzingen: http://t.co/hXLhKa9S

Top

%d bloggers liken dit: