Het gevoel erbij te zijn, kun je online maar moeilijk hebben (maar…)

We kunnen over steeds geavanceerdere technologieën beschikken voor het faciliteren van online evenementen. Toch creëer je daarmee niet echt het gevoel er fysiek bij te zijn. Dat gevoel is veel waard, maar kent ook een prijs.

Alastair Creelman vergelijkt het online deelnemen aan een conferentie met het bekijken van een concert of wedstrijd op TV. Ondanks dat je vaak meer ziet en hoort, heb je niet echt het gevoel erbij te zijn. Juist dat laatste maakt indruk.

Het gevoel ergens deel van uit te maken kan volgens Creelman niet worden onderschat. Daarom blijven mensen bereid veel geld te betalen om evenementen bij te wonen die live worden uitgezonden. Gevoelens zijn volgens de auteur meer waard dan kwaliteit.

Bij online conferenties speelt volgens hem hetzelfde. We beschikken over tal van applicaties voor het faciliteren van online conferenties. Denk aan Zoom, Virbela, SpacialChat en Wonder. Met name tijdens de Coronacrisis zijn er heel wat applicaties bijgekomen die proberen een gevoel van ‘social presence‘ te bevorderen. Bovendien maakt klimaatverandering het lastig te verdedigen dat je het vliegtuig neemt voor een conferentie van een paar dagen.

Maar, schrijft Alastair Creelman:

The need to be there is all about intangible factors: emotion, atmosphere, sense of belonging, sense of space. We can achieve a lot online but maybe we have to accept that some elements will always be missing.

Mijn commentaar

Online conferenties kunnen inhoudelijk interessant zijn. Ze kunt zelfs informele gesprekken voeren rond een digitaal haardvuur. Het afgelopen jaar heb ik bijvoorbeeld met plezier deelgenomen aan de online editie van de OEB. Conferenties worden op deze manier ook toegankelijk voor mensen die niet de mogelijkheid hebben deze evenementen fysiek bij te wonen.

Het is de vraag of conferenties online aangeboden blijven worden. Ik verwacht dat face-to-face conferenties aangevuld zullen worden met online sessies (zoals de Next Learning) en ook dat je een fysieke conferentie deels online kunt bijwonen. Bij zo’n simultane variant is het een uitdaging om online deelnemers ook in voldoende mate te laten participeren. Verder zijn de verschillende tijdszones uiteraard een uitdaging.

Dit jaar ga ik weer fysiek naar Berlijn. Je ontmoet gemakkelijker andere mensen. Je voert andere gesprekken (bij thuiswerken vs op kantoor werken is dat ook het geval). Je kunt je meer focussen op de inhoud van de conferentie. Het afgelopen jaar wisselde ik continu van werk naar conferentiesessie en weer terug. De atmosfeer is anders, mede dankzij de stad Berlijn waar de conferentie plaatsvindt.

Tegelijkertijd moeten we onze ogen ook niet sluiten voor de kosten van fysieke, internationale, conferenties:

  • Het reizen, met name als je gebruik maakt van auto en vooral vliegtuig, is behoorlijk milieubelastend. Ik heb me voorgenomen niet meer te vliegen om deel te kunnen nemen aan een conferentie.
  • Je bent niet alleen tijd kwijt aan de conferentie, maar ook aan het reizen. Er is dan ook sprake van hoge verletkosten.
  • De verblijfskosten zijn vaak aanzienlijk.

Je zult je moeten afvragen welke kosten je bereid bent te betalen: financiële kosten en milieubelasting of de prijs van het gemis er daadwerkelijk bij te zijn? Het zal aankomen op het vinden van een juiste balans.

 

This content is published under the Attribution 3.0 Unported license.

Delen

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

* Checkbox GDPR is verplicht

*

Ik ga akkoord